บทที่ 7 ผู้หญิงประหลาด

“เอ่อ... พอดีว่า... เพื่อนหนูเกริ่นๆ มาว่าอยากดูดวง ช่วงนี้รู้สึกเหมือนดวงจะตก ทำงานการอะไรก็ไม่ราบรื่นเลยมาปรึกษาหนู ถ้าหมอดูประจำตัวแม่แม่นจริงๆ แม่ก็ช่วยแนะนำให้เพื่อนหนูหน่อยได้ไหมคะ ถือว่าทำบุญ” อรุโณทัยเริ่มทำเสียงอ้อน จรรยพรได้ยินแล้วก็ใจอ่อน คลายความหงุดหงิดลง

“ได้สิ! หมอดูคนนี้ชื่อว่าหมออิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ บ้านแกอยู่แถวปทุมธานี หมอดูคนนี้นี่ชื่อดังมากนะ ช่วยเหลือคนมาเยอะแล้ว ไม่ว่าจะแก้กรรม สะเดาะเคราะห์ ดูฤกษ์ขึ้นบ้านใหม่ ตั้งศาลพระภูมิ ฤกษ์เปิดบริษัท ฤกษ์แต่งงาน ใครมาปรึกษาหรือดูดวงกับคนนี้ ชีวิตรุ่งเรืองทุกคน” จรรยพรพูดฉะฉานหวังจะกล่อมให้ลูกสาวเชื่อไปด้วย อรุโณทัยได้ยินแล้วแอบเบะปากใส่

“อ่า... งั้นดีเลยค่ะ แม่ช่วยทิ้งเบอร์ไว้ในไลน์หนูทีนะคะ หนูจะได้ส่งไปให้เพื่อนต่อ”

“ได้ๆ ไม่มีปัญหา ถ้ามีเรื่องอะไรปรึกษาแม่ได้นะ แม่เชี่ยวชาญเรื่องหมอดู”

“จ้า ขอบคุณแม่มากนะคะ”

“เห็นไหม เพื่อนแกยังเชื่อเลย มีแต่แกคนเดียวเท่านั้นแหละที่ไม่เชื่อเรื่องหมอดู เรื่องบางเรื่องเชื่อไว้บ้างก็ไม่เสียหายอะไรนะ”

“ค่า แค่นี้นะคะ หนูขอไปอาบน้ำก่อน วันนี้ต้องรีบไปทำงานค่ะ”

พูดจบเธอก็วางสายไปทันที ผ่านไปไม่ถึง 2 นาทีแม่เธอก็ส่งเบอร์ของหมอดูที่ชื่อแปลกประหลาดมาให้ อรุโณทัยมองดูเบอร์โทรศัพท์ก่อนที่แผนการชั่วร้ายจะผุดขึ้น!

“คุณนาวิน!” อรุโณทัยเรียกชายหนุ่มเสียงดัง พอเธอจอดรถปุ๊บก็เห็นเขาเดินลงมาจากรถพอดี

“คุณโณ... บังเอิญจังเลยนะครับ”

“ค่ะ เช้านี้คุณดื่มกาแฟมาแล้วหรือยัง” เธอเดินเข้าไปถาม น้ำเสียงกระตือรือร้นของหญิงสาวทำให้นาวินสนใจ

“ยังเลยครับ”

“ถ้างั้น... วันนี้ฉันขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงกาแฟคุณนะคะ”

“คงไม่ดีมั้งครับ ผมเป็นผู้ชาย ต้องเป็นหน้าที่ผมที่ต้องเลี้ยงคุณสิ” นาวินมองหญิงสาวแววตาเป็นประกาย อรุโณทัยยิ้ม เธอชอบมองนัยน์ตาเขานัก รู้สึกว่ามองทีไรหัวใจเธอเบิกบานทุกทีเลยสิน่า...

“ตามใจคุณแล้วกันค่ะ จริงๆ ฉันอยากจะหาเวลาคุยกับคุณเรื่องนั้น...”

“เรื่องที่เราเป็นแฟนกันน่ะเหรอครับ” เขาถามน้ำเสียงธรรมดา แต่ทำให้อรุโณทัยสะดุดฝีเท้าหน้าแทบคะมำ โชคดีที่มีมือใหญ่จับต้นแขนเธอได้เสียก่อน

“เรื่องที่เรากำลังแสดงละครเป็นแฟนกันต่างหากล่ะคะ” เธอแย้ง

“อ้อ... ใช่ๆ ผมพูดผิดไปนิดหน่อย” นาวินทำหน้าซื่อ แต่กลับยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ เขาพาเธอไปร้านกาแฟใต้อาคารของบริษัท นาวินมองหญิงสาวที่ดื่มกาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลด้วยความรู้สึกที่แปลกไป

“คุณเป็นผู้หญิงประหลาด ผมไม่ค่อยเห็นผู้หญิงดื่มกาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล”

“หลายคนก็ชอบพูดแบบคุณ... แต่ฉันว่าไม่เห็นจะประหลาดตรงไหน” เธอยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มเรื่อยๆ

“ว่าแต่คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ” นาวินถาม อรุโณทัยหันซ้ายหันขวา เมื่อไม่เห็นว่ามีใครอยู่ใกล้ๆ เธอก็กระซิบบอก

“คือ... ฉันจะรบกวนให้คุณมาอยู่คอนโดเดียวกับฉันค่ะ”

“ฮะ!?” นาวินอุทานเสียงดัง เขาเบิกตากว้างมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยคำถาม

“แม่ฉันไม่เชื่อว่าฉันมีแฟนแล้ว ฉันก็ยืนยันไปว่าฉันมีแฟนแล้วจริงๆ แต่แม่จะให้ฉันเลิกกับแฟนเพื่อไปแต่งงานกับผู้ชายที่แม่ฉันหาไว้ให้ ทีนี้... ฉันเลยบอกกับแม่ไปว่าฉันอยู่กินกับคุณแล้ว ไม่แน่ฉันอาจจะท้อง” เธอกระซิบต่อ นาวินเบิกตากว้างมากกว่าเก่าเมื่อได้ยินคำว่าท้อง

บทก่อนหน้า
บทถัดไป